Tot zijn schrik
bij nader inzicht
toen zijn hoofd ging werken
en tot zijn verrassing
in het moment
toen zijn hart opsprong
ontwaarde Leo
in de kathedraal
de stempeltafel voor de pelgrims.
Hij sprak de pelgrims aan
- twee Friezen – die telkens een
stuk van de weg naar Santiago liepen
en hun verhalen stormden bij hem
ongenood naar binnen.
Bij het realiseren van het feit
dat ook hij op zijn komende tocht
hier in deze onverwachte grote, prachtige
heilige plaats zal aankomen en nederig
bij de kerkelijke autoriteiten een stempel
op zijn pas zal laten drukken, schrok zijn
gemoed door een overweldigende indruk
en glipten de teugels van het leven
voor een moment van nu – uit zijn handen.

De lachende engel van Reims
brengt een glimlach op mijn gezicht
Ze ontwapent en maakt me los
en als ik nu alleen zou zijn
zou ik een dansje eraan wagen
door de theatrale zaal over de
vloer en op de slag van haar vleugels
zweef ik langs de pilaren en 
over het altaar en neemt de flow
mij mee naar alle hoekjes van de kerk
waar haar vriendjes, de spinnen, de duiven,
de muizen en de vleerlingen, de torren en
de vliegen, wonen en samen op een witte
vlucht varen wij ten hemel.

De blauwe kleuren van Chagall
ze lonken uit de verte
uren zijn nog niet genoeg
om alle beelden
te voelen in herte
Ik zie het lam
Ik zie de man
Ik zie de Samaritaan
Ik zie het aan
en koop een boek
Alleen de blauwe kleuren
van Chagall
geuren
in mijn hart